Και στην Ιταλία υπάρχει μεγάλη ψύχωση με το "Copa Libertadores". Ξεκίνησε την δεκαετία του 80. Την εποχή της μαφίας, του οργανωμένου εγκλήματος και των στοιχημάτων. Οι άγιοι τις τελευταίες δεκαετίες δεν βρίσκονται στο Βατικανό....αλλά στα σοκάκια κάθε Ιταλικής πόλης...

 

Ο Γκαμπριέλ Ομαρ Μπατιστούτα για ολη την Φλωρεντία, είναι τέχνη. Eίναι λατρεία. Το ίνδαλμα μικρών και μεγάλων..!!!!

Παρακάτω η τοιχογραφία του Francesco Totti, στην περιοχη Monti, στην Ρώμη.  Κανείς στην Ρώμη δεν έχει το δικαίωμα να πει κακό λόγο για τον "αυτοκράτορα" Totti....

Ο Μαραντόνα στην Ναπολη της δεκαετίας του 80 είχε δίπλα του μπράβους στρατιωτικούς. Εκτός των οργανωμένων οπαδών της Νάπολης, κανείς δεν πλησίαζε τον Μαραντόνα. Ο αγαπημένος ποδοσφαιριστής του βαρόνου των ναρκωτικών Εσκομπάρ και της Ιταλικής μαφίας. Το μέγα πρότυπο του ιταλικού νότου...

Το αποκορύφωμα αυτής της κατάστασης υπήρξε ο σικελός σοσιαλιστής πρωθυπουργός Μπετίνο Κράξι. Moρφή του υποκόσμου της δεκαετίας του 80. Τον εξόρισαν στην Τυνησία για να ξεχαστεί το όλο θαύμα...που θα κρατούσε την Ιταλία σε έναν απέραντο πνευματικό γύψο!!

Ποιος θυμάται τον ισόβιο πρωθυπουργό και γερουσιαστή Τζούλιο Αντρεότι; 

Μία από τις μαφιόζικες μορφές της μεταπολεμικής Ιταλίας και της κυρίαρχης στις δημόσιες υποθέσεις Χριστιανοδημοκρατίας; Αλλά, και τον δικαστή και μετέπειτα πολιτικό Αντόνιο ντι Πιέτρο που το όνομα του συνδέθηκε όσο κανένα άλλο με την επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» Μια επιχείρηση που δημιούργησε το φαινόμενο Μπερλουσκόνι και τίποτα άλλο. 

Το Copa Libertadores της Ιταλίας έσωσε το μαφιόζικο πολιτικό σύστημα.